കവിത

ഈ നീര്‍ച്ചാലുകളൊക്കെയും
ഒഴുകി വന്നു നിറയുവാന്‍
എന്നിലാഴങ്ങളുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍

എന്നിട്ടാ മഴക്കാലങ്ങളിലെ
കിണറുകള്‍ പോലെ
നിറഞ്ഞു തൂവാന്‍
കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍

അല്ലെങ്കില്‍

ആഴങ്ങളിലൊക്കെയും
നിറഞ്ഞു തുളുമ്പും
ഒരു നീര്‍ച്ചാലാകാന്‍
കഴിഞ്ഞിരുന്നെകില്‍

ഒഴുകിത്തീര്‍ന്നാലുമാഴങ്ങളില്‍
ഒഴുക്കുകളുടെയോര്‍മ്മകളില്‍
ഇനിയുമൊരുന്മാദയാത്ര
കാത്ത് കിതച്ചിരിയ്ക്കാന്‍
കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍

പാടങ്ങളുടെ മഞ്ഞയിലേയ്ക്ക്
കടുത്ത വെയില്‍ വീഴുന്ന ദിവസം

ജുമായ കഴിഞ്ഞ ഉച്ചയില്‍
ഇടവഴിയില്‍ ആളനക്കം നന്നേ കുറവ്

അബുവിനറിയാം
അങ്ങനത്തെ ദിവസങ്ങളില്‍
നടക്കുന്ന വിക്രസ്സുകള്‍

കത്തുന്ന ചവറുകള്‍ക്കിടയില്‍
കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലും
പാതി കരിഞ്ഞ ഒരു പടം

കാറ്റിന് പുഴുങ്ങിയ
മധുരക്കിഴങ്ങിന്റെ മണവുമില്ല

മൂന്നുമ്മമാരുള്ള  അബു
ഏതു പൊക്കിള്‍ക്കൊടിയില്‍
പിണഞ്ഞാണവന്‍ ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നതെന്ന്
ആര്‍ക്കറിയാം,നോക്കുമ്പോഴൊക്കെ,
അന്നുമുണ്ട് ഇന്നുമുണ്ട് ഉമ്മമാര്‍

വെള്ളത്തുണികളില്‍ നീലം മുക്കി
പണ്ടങ്ങള്‍ കഴുകിത്തിളക്കി ഉമ്മമാര്‍
വെയിലില്‍പോലെ,നിഴല്‍പോലെ മുറ്റത്ത്
ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും അബു

അന്നേരം മാത്രം മൂന്ന് മോറുകളില്‍
പുഞ്ചിരി,പൂത്തു പൂത്തു റംസാന്‍ നിലാവ്

ഇറയത്തു മലര്‍ന്നു കിടക്കുമ്പോള്‍
അബു വെറുക്കനെ വിചാരിയ്ക്കും
ഓടിന്നിടയിലൂടെ പൊങ്ങുന്ന
പൊങ്ങുന്ന ആവിതന്നെ
തെങ്ങോലകളില്‍ തട്ടി
മഴപോലെ പെയ്യുന്നത്

ഉമ്മമാരെ ഓര്‍ക്കും അബു

ആ ആവി തന്നെ കനംവെച്ച്
വെള്ളിയാഴ്ച അടുക്കളേല്
നട്ടം തിരിയുമ്പോ
തിത്തിയുമ്മന്റെ  മൊകത്ത്‌
തിണര്ക്കണത് ?

അതിന്റെ വെസര്‍പ്പ് തന്നെ
ആടോളെ തീറ്റുമ്പോ,മുട്ടനാടോകളെ
തല്ലിയോടിയ്ക്കുമ്പോ
കൌസുമ്മയുടെ നെറ്റിയിലും
നെഞ്ചത്തും പുറത്തും
പൊടിണത് ?

ചൂട്ടുവെളിച്ചങ്ങളെ
പേര് ചൊല്ലി വിളിയ്ക്കുമ്പോ
ആമിനുമ്മയുടെ നെഞ്ചകത്തും
അത് തന്നെ പിടയ്ക്കുണത് ?

ജുമായ കഴിഞ്ഞ്
ഇടവഴിയില്‍ ഒച്ചകള്‍
നിറയുമ്പോള്‍
മൂന്നാളും കാതോര്‍ക്കുന്നതും
അതേ എരിപൊരിയില് തന്നെ?

കാട്ടപ്പകള്‍ക്കിടയില്‍
കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലും
പാതികരിഞ്ഞ ഒരു പടം

“ഇമ്മാ നോക്കീ”ന്നു പറയുമ്പോ
വരാന്തയിലൊരു ചിരി
അടുക്കളയിലൊരു ചിരി
വരമ്പത്തൊരു ചിരി

പൊട്ടിച്ചിരികളുടെ ആവി പൊങ്ങി
ഓലകള്‍ക്കും ഓടുകള്‍ക്കും മേലെ
പരക്കുന്നത് കാണാണ് അബു

മൂന്ന് ഉമ്മമാരുടെ ചിരിയില്‍
പൊറ്റാളിലെ
മഞ്ഞച്ച പാടങ്ങള്‍ക്ക്മേല്‍
വെയില്‍ പരന്നെന്ന്
പറയ്യാണ്‌ അബു