The House on Via Gemito എന്ന നോവൽ Domenico Starnone എഴുതിയ ഒരു സെമി ഫിക്ഷനൽ അക്കൗണ്ട് ആണ് – അയാളുടെ ആർട്ടിസ്റ്റായ പിതാവിനെക്കുറിച്ചെല്ലാമുള്ളത്. ഏറെക്കുറെ മെംവാർ സ്വഭാവമാണ് ഈ പുസ്തകത്തിന് – അതിന്റെ കവറിലെ ചിത്രമാണ് (ദി ഡ്രിങ്കേഴ്സ്) അച്ഛന്റെ മാസ്റ്റർപീസ് – തന്റെ മധ്യവയസ്സിൽ മകൻ അത് തിരഞ്ഞു നടത്തുന്ന യാത്രയും, അയാളുടെ ഭൂതകാലസ്മരണകളുമാണ് ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം. എന്നാൽ അച്ഛൻ ടിപ്പിക്കൽ ഓൾഡ് സ്കൂൾ ആർട്ടിസ്റ്റായിരുന്നു. സുന്ദരിയായ അമ്മയെ സംശയമായിരുന്നു എന്ന് […]
ഏപ്രിൽ വായന സമൃദ്ധമായിരുന്നു. പല പുസ്തകങ്ങളും ഇപ്പോഴും വായനയിലാണ്, അതുകൊണ്ട് എണ്ണം പിടിയ്ക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നേയുള്ളൂ. അതിനിടെ മേജർ ഇവന്റ് – യോസ(Llosa) മരിച്ചു (ഉടനെ ചാവുചടങ്ങിനു രാമായണം വായിയ്ക്കുന്നപോലെ കോൺവെർസേഷൻസ് ഇൻ കത്തീഡ്രൽ എടുത്തു വായിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി) – അങ്ങനെ പലതുണ്ടായി. മാതൃഭൂമിയിലെ സച്ചുവിന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പ് നന്നായി, അതിൽ നിന്ന് കേൾക്കാത്ത ഒരെഴുത്തുകാരനെ അറിയുകയും, അയാളുടെ പുസ്തകങ്ങൾ കണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്തു. മാർകേസിനെ ആർക്കും വായിയ്ക്കാം. യോസെ വായിയ്ക്കുന്നത് ഒരു സ് കില്ലാണ് , സെയിം വിത്ത്
മാർച്ചിൽ ഇന്നുവരെ എട്ടുപുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചു. അതിൽ മൂന്നെണ്ണം നോൺ ഫിക്ഷൻ ആയിരുന്നു. Empire of Pain – അമേരിക്കൻ ക്യാപിറ്റലിസത്തിന്റെയും അവരുടെ സാമൂഹിക അവസ്ഥയുടെയും അഴിമതിയുടെയും ഭീകരചിത്രം വരച്ചുകാണിയ്ക്കുന്നു – പെയിൻ കില്ലർ മരുന്ന് എന്ന നിലയിൽ ഒരു കമ്പനി ഇറക്കിയ മരുന്ന് ഒരു ഒപ്പിയോയ്ഡ് ക്രൈസിസ് ഉണ്ടാക്കുകയും ഒരു മില്ല്യണിലധികം അമേരിക്കൻസ് മരിയ്ക്കുകയും (ബാക്കി രാജ്യങ്ങളിലെ കണക്കില്ല, ഇതിന്റെ പോപ്പുലാരിറ്റി കാരണം ഡ്രഗ് കാർട്ടൽസ് ഈ മരുന്ന് വിൽക്കാൻ തുടങ്ങി എന്ന് പുസ്തകത്തിൽ പറയുന്നു) ചെയ്തിട്ടും
ഈ വർഷം ഇതുവരെ 9 പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചു(കഴിഞ്ഞ വര്ഷം വായന തുടങ്ങിയവ ഉൾപ്പെടും). നാലെണ്ണം മക്കാർത്തിയായിരുന്നു. ബോർഡർ ട്രിലജിയും നോ കൺട്രി ഫോർ ഓൾഡ് മെൻ-ഉം. മക്കാർത്തിയുടെ ടെക്സ്റ്റ് കേവല ഭാഷാ അഭ്യാസമായി ചിലർ കാണാറുണ്ട്. എന്നാൽ എനിയ്ക്ക് അത് ഇംഗ്ളീഷ് സാഹിത്യത്തിന്റെ ഉന്നതിയാണ് – വായനക്കാരനെ തന്റെ ലോകത്തേയ്ക്ക് വലിച്ചെടുക്കാനുള്ള കഴിവ് ഈ എഴുത്തുകാരനുണ്ട് ട്രിലജി തീരാനായപ്പോൾ എനിയ്ക്ക് നിരാശപോലും തോന്നാൻ തുടങ്ങി (പട്ടുനൂൽപ്പുഴുവിൽ ഇതേ അനുഭവമുണ്ടായിരുന്നു). മക്കാർത്തി എന്നെ ചിന്താകുലനാക്കി – മക്കാർത്തിയുടെ ഈ
ഈ വർഷം ഇതുവരെ 9 പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചു(കഴിഞ്ഞ വര്ഷം വായന തുടങ്ങിയവ ഉൾപ്പെടും). നാലെണ്ണം മക്കാർത്തിയായിരുന്നു. ബോർഡർ ട്രിലജിയും നോ കൺട്രി ഫോർ ഓൾഡ് മെൻ-ഉം. മക്കാർത്തിയുടെ ടെക്സ്റ്റ് കേവല ഭാഷാ അഭ്യാസമായി ചിലർ കാണാറുണ്ട്. എന്നാൽ എനിയ്ക്ക് അത് ഇംഗ്ളീഷ് സാഹിത്യത്തിന്റെ ഉന്നതിയാണ് – വായനക്കാരനെ തന്റെ ലോകത്തേയ്ക്ക് വലിച്ചെടുക്കാനുള്ള കഴിവ് ഈ എഴുത്തുകാരനുണ്ട് ട്രിലജി തീരാനായപ്പോൾ എനിയ്ക്ക് നിരാശപോലും തോന്നാൻ തുടങ്ങി (പട്ടുനൂൽപ്പുഴുവിൽ ഇതേ അനുഭവമുണ്ടായിരുന്നു). മക്കാർത്തി എന്നെ ചിന്താകുലനാക്കി – മക്കാർത്തിയുടെ ഈ
ഈ കുറിപ്പെഴുതാൻ ദിവസങ്ങൾ എടുത്തു. ഓരോ പുസ്തകവും വിശദീകരിയ്ക്കുക കഠിനം. എന്നാലും സ്ഥിരമായി വായിയ്ക്കുന്നവർക്കും സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ഉപകാരപ്പെടുമല്ലോ എന്ന ചിന്തയിൽ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നത് . 1. The Details – Ia Genberg – 4 stars സ്വീഡിഷ് ജേർണോ ആയ Ia Genberg -ന്റെ Details (Detaljerna), എന്ന നോവെല്ല മെല്ലെ തുടങ്ങി അവസാന ഭാഗങ്ങളിൽ അസാധാരണമായ ഉൾക്കാഴ്ചകൊണ്ട് (ചെറിയ ചെറിയ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ) ഇമ്പ്രെസ്സ് ചെയ്യുന്ന പുസ്തകമാണ്. കഴിഞ്ഞ വർഷം ഏറ്റവും
എന്റെ വ്യക്തിപരമായ താൽപ്പര്യം മാത്രമാണ് എന്റെ വായന. അതുകൊണ്ട് ആർക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ഉപകാരമോ, ഇവിടത്തെ പൊതുവായനകളിൽ എന്തെങ്കിലും സ്വാധീനമോ ഉള്ളതായി തോന്നിയിട്ടില്ല. ബ്ലോഗിൽ എല്ലാ മാസവും എൻട്രി വേണമെന്ന് കരുതുന്നത് കൊണ്ട് പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഈ പുസ്തകങ്ങളെപ്പറ്റി വിശദീകരിയ്ക്കുന്നത് പോലും ടൈം വേസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നത് പോലെയാണ് എനിയ്ക്ക് തോന്നുന്നത്. 100(ചിലപ്പോൾ അതിലും കൂടുതൽ) പുസ്തകങ്ങൾ വായിയ്ക്കുന്നവരെ സീരിയസ് വായനക്കാർ എന്ന് തന്നെയാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്. അവരുടെ വായനയുടെ ഗൗരവം എന്റെ വിഷയമല്ല. എന്നാൽ കളക്റ്റീവ് ഡെല്യൂഷൻ എന്റെ
എന്റെ വ്യക്തിപരമായ താൽപ്പര്യം മാത്രമാണ് എന്റെ വായന. അതുകൊണ്ട് ആർക്കെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ഉപകാരമോ, ഇവിടത്തെ പൊതുവായനകളിൽ എന്തെങ്കിലും സ്വാധീനമോ ഉള്ളതായി തോന്നിയിട്ടില്ല. ബ്ലോഗിൽ എല്ലാ മാസവും എൻട്രി വേണമെന്ന് കരുതുന്നത് കൊണ്ട് പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഈ പുസ്തകങ്ങളെപ്പറ്റി വിശദീകരിയ്ക്കുന്നത് പോലും ടൈം വേസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നത് പോലെയാണ് എനിയ്ക്ക് തോന്നുന്നത്. 100(ചിലപ്പോൾ അതിലും കൂടുതൽ) പുസ്തകങ്ങൾ വായിയ്ക്കുന്നവരെ സീരിയസ് വായനക്കാർ എന്ന് തന്നെയാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്. അവരുടെ വായനയുടെ ഗൗരവം എന്റെ വിഷയമല്ല. എന്നാൽ കളക്റ്റീവ് ഡെല്യൂഷൻ എന്റെ
“പട്ടുനൂൽപ്പുഴു” ഹരീഷിന്റെ മുൻ നോവലുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. അത് തന്നെ അപൂർവ്വതയാണ് നമ്മുടെ ഭാഷയിൽ. ഏതെങ്കിലും ഒരു ടെംപ്ലേറ്റ് പിടിയ്ക്കുക അതാവർത്തിയ്ക്കുക എന്നതാണ് ഈ ചെറിയ ഭാഷയിലെ എഴുത്തുകാരുടെ അലസത/സൗകര്യം – അതിനുള്ള സാമൂഹ്യ, സാംസ്കാരിക ബൗദ്ധിക സമ്മർദ്ദമേ ഇത്തരം ഭാഷകളിൽ കാണൂ എന്നതാണ് കാര്യം. ഹരീഷ് അക്കാര്യത്തിൽ വ്യത്യസ്തനായിരിയ്ക്കുന്നു. ഈ നോവലിലെ ഭാഷ തന്നെ വേറിട്ട് നിൽക്കുന്നു – ഹരീഷിന്റെ ഭാഷയിൽ നിന്ന് പോലും. കാഫ്കയുടെ കഥാപാത്രത്തിന്റെ പേര്, നായകന് കൊടുക്കുക വഴി വളരെ ക്ലെവർ
മലയാളത്തിലെ മേജർ എഴുത്തുകാരൊക്കെ പുസ്തകം ഇറക്കിയ വർഷമാണ് (അതൊരു വലിയ സന്തോഷമാണ്, മലയാളം എന്ന കൊച്ചുഭാഷയ്ക്കും വേണ്ടേ ആർഭാടവും ആഘോഷവും). പിഎഫ്, ഹരീഷ്, അജയ്, ദേവദാസ് വിഎം, ഇ സന്തോഷ് കുമാർ, സ്റ്റാൻലി ജോണി. കൂട്ടത്തിൽ രണ്ടു വളരെ പ്രോമിസിംഗ് ആയ എഴുത്തുകാര് കൂടിയുണ്ട്. ഹരികൃഷ്ണൻ തച്ചാടൻ. മൃദുൽ വിഎം. ഹരിയുടെ കഥാസമാഹാരം വരുമെന്ന് കേൾക്കുന്നു, നോവൽ വന്നു, ധാരാളം വായിയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു (അതിന്റെ നാലഞ്ച് വേർഷൻ വായിച്ചതുകൊണ്ട് കൃത്യമായ അഭിപ്രായം പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, ഫൈനൽ
മലയാളത്തിലെ മേജർ എഴുത്തുകാരൊക്കെ പുസ്തകം ഇറക്കിയ വർഷമാണ് (അതൊരു വലിയ സന്തോഷമാണ്, മലയാളം എന്ന കൊച്ചുഭാഷയ്ക്കും വേണ്ടേ ആർഭാടവും ആഘോഷവും). പിഎഫ്, ഹരീഷ്, അജയ്, ദേവദാസ് വിഎം, ഇ സന്തോഷ് കുമാർ, സ്റ്റാൻലി ജോണി. കൂട്ടത്തിൽ രണ്ടു വളരെ പ്രോമിസിംഗ് ആയ എഴുത്തുകാര് കൂടിയുണ്ട്. ഹരികൃഷ്ണൻ തച്ചാടൻ. മൃദുൽ വിഎം. ഹരിയുടെ കഥാസമാഹാരം വരുമെന്ന് കേൾക്കുന്നു, നോവൽ വന്നു, ധാരാളം വായിയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു (അതിന്റെ നാലഞ്ച് വേർഷൻ വായിച്ചതുകൊണ്ട് കൃത്യമായ അഭിപ്രായം പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, ഫൈനൽ
ചില പുസ്തകങ്ങളുടെ വായനാനുഭവം തികച്ചും വ്യക്തിപരമാണ് എന്ന് തോന്നാറുണ്ട്. ചില പുസ്തകങ്ങൾ നമ്മൾ വായിച്ച വിധം, നമ്മുടെ അനുഭവം വാക്കുകളിൽ വിവരിയ്ക്കുക പ്രയാസം. അതിനു വേണ്ട അധ്വാനമാലോചിയ്ക്കുമ്പോൾ മിണ്ടാതിരിയ്ക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്നു തോന്നും. ഞാൻ ഫോസയുടെ സെപ്റ്റോളജി സീരീസ് രണ്ടുവട്ടം വായിച്ചു – എന്നാൽ അതിനെപ്പറ്റി എഴുതുക വയ്യ. ബ്ലഡ് മെരിഡിയൻ അതുപോലൊരു നോവലാണ്. മക്കാർത്തിയുടെ ഭാഷ കഠിനമാണ് – എന്നാൽ ഇംഗ്ളീഷ് ഭാഷയുടെ സൗന്ദര്യം അയാളിലുണ്ട്. ഇക്കൊല്ലം ഞാൻ വായിച്ച ഫൈവ് സ്റ്റാർ വായനകളിലൊന്ന്