1) What most draws you in to a novel or story and makes you want to keep reading – plot, character(s), writing style, atmosphere, something else? ഒറ്റവാക്കിൽ കഥാപാത്രങ്ങൾ. കഥ ആർക്കും പറയാം. കഥാപാത്രങ്ങൾ ഒത്തുവന്നില്ലെങ്കിൽ കഥ ആരും ഓർക്കില്ല. എഴുത്തുശൈലി ഒരു പരിധിവരെ. എന്നാൽ ഇത് എപ്പോഴും ഒരുപോലെയല്ല. കയറിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ മുഴുവൻ ഓർക്കുക പ്രയാസം. എന്നാൽ ഏറെക്കുറെ ചരിത്രഗതിയോടു മാച്ച് ചെയ്യുന്ന രീതിയിലാണ് തകഴി […]
പോളിഷ് കവി Adam Zagajewski മിനിഞ്ഞാന്ന് മരിച്ചുപോയി, മലയാളത്തിൽ ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധിച്ചോ എന്നറിയില്ല. 2017-ലാണ് അയാളുടെ Slight Exaggeration എന്ന പുസ്തകം വായിയ്ക്കുന്നത്. അന്ന് ഫെയ് സ്ബുക്കിൽ എഴുതിയ കുറിപ്പാണ് താഴെ. അയാളെപ്പറ്റി പല തവണ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ സമയക്കുറവുണ്ട്, എന്നാലും ഇഷ്ടമുള്ള എഴുത്തുകാരന്റെ വിടവാങ്ങൽ ignore ചെയ്യുന്നത് ക്ഷമിയ്ക്കാവുന്നതല്ല. വായനക്കാരാ, ഇമ്മാതിരി പുസ്തകങ്ങൾ വായിയ്ക്കുക. ഹൃദയം വിശാലമാക്കാനെങ്കിലും. * ഇക്കൊല്ലം വായിച്ചതിൽ ഏറ്റവും അസാധാരണമായ പുസ്തകമാണ് പോളിഷ് കവിയായ Adam Zagajewski യുടെ “Slight Exaggeration”.
ഇരുട്ടിനെ അത്യാവശ്യം പേടിയുള്ള കുട്ടിക്കാലമായിരുന്നു എന്റേത്. എന്നാൽ അതേ സമയത്തുതന്നെ വാരികകളിൽ വന്നിരുന്ന ഹൊറർ നോവലുകൾ ഞാൻ സ്ഥിരമായി വായിയ്ക്കുമായിരുന്നു, ആകാംക്ഷ/കൗതുകം പേടിയെ കവച്ചുവച്ചു എന്ന് പറയാം – അതങ്ങനെ ആയിരുന്നു കുറെയധികം കാലം. ഹൊറർ കഥകൾ പറയുന്ന കൂട്ടുകാരും, നാട്ടിൽ പ്രചാരത്തിലുള്ള അത്തരത്തിലുള്ള കഥകളും, വായിച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളും എല്ലാം ചേർന്ന് അത്യാവശ്യം “കിടില”മായിരുന്നു ആ സമയം. ജനാലയിലൂടെ നിലാവ് വീഴുന്ന രാത്രികളിൽ ഡ്രാക്കുള പ്രഭു അഴികൾക്കുള്ളിലൂടെ നൂഴുന്നത് പൈക്കോ ക്ളാസിക്സിൽ വായിച്ചത് ഓർമ്മ വരും. അന്ന്
1. What is the longest amount of time you can comfortably go without picking up a book? കഴിഞ്ഞ ആറോ ഏഴോ വർഷത്തിൽ പറയുകയാണെങ്കിൽ ഒരു 14-15 ദിവസം, തുടർച്ചയായി, ഒരു യാത്രയിലായിരുന്നപ്പോൾ. അതല്ലാതെ പുസ്തകം തൊടാത്ത ഒരു ദിവസം പോലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ആ യാത്രയിൽപ്പോലും ഓർത്തുകൊണ്ടിരുന്നത് പുസ്തകങ്ങളെപ്പറ്റിയായിരുന്നു. യാത്രയിൽ ഒപ്പമുള്ള ആളോടും അയാളുടെ പാതിരിയായ സുഹൃത്തിനോടും സംസാരിച്ചതും അധികവും പുസ്തകങ്ങളെപ്പറ്റിയായിരുന്നു. എന്റെ ബുദ്ധിയ്ക്ക് വഴങ്ങുന്ന ഒരേയൊരു സംഗതി അതാണ്. 2.
കഴിഞ്ഞ വർഷം, പാൻഡെമിക് തുടങ്ങിയ സമയത്താണ് ഞാൻ ക്രൈം വായന കൂടുന്നതിനെപ്പറ്റി എവിടെയോ വായിച്ചത്. അതെന്തുകൊണ്ട് എന്നാരോ പഠനം തന്നെ നടത്തിയിരുന്നു. ക്രൈം കഥകളുടെ വായനയിൽ ഒരു അണ്ടർ ഡോഗ് എലിമെൻറ് ഉണ്ടെന്നാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്. നമ്മളെക്കാൾ ബുദ്ധിശക്തി കൂടിയ ആളുകൾ തമ്മിലുള്ള കാറ്റ് ആൻഡ് മോസ് ഗെയിമാണല്ലോ ഇത്തരം പുസ്തകങ്ങളിലെ വിഷയം. ദൃശ്യം സിനിമയി(കളി)ലെ ഹീറോയിക് സംഗതി അതിലെ ക്രൈം ചെയ്യാൻ ചെയ്യുന്ന ദൈർഘ്യമേറിയ പ്ലാനിങ് ആണ്. ലാൽ പോലും ആ ഒരു ആശയത്തിന്റെ വെഹിക്കിൾ
1. What book did everyone love but you only liked? വിനോയ് തോമസിന്റെ “പുറ്റ്”. കഥാപാത്രങ്ങൾ ശരിയല്ലെങ്കിൽ എനിയ്ക്ക് വായന ശരിയാകില്ല. മലയാളത്തിലെ സൊ കോൾഡ് “വ്യത്യസ്തത” എന്താണെന്ന് എനിയ്ക്കിപ്പോഴും മനസ്സിലായിട്ടില്ല. സാധാരണമല്ലാത്ത എന്ത് കണ്ടാലും പ്രശംസയുടെ പെരുമഴയാണ്. വിനോയ് എഴുതാനറിയുന്ന ആളായതുകൊണ്ടു മാത്രമാണ് ഈ നോവൽ രക്ഷപ്പെട്ടത് എന്നാവർത്തിയ്ക്കുന്നു. നൊറോണയാണ് ഇത് പോലെ മറ്റൊരു എഴുത്തുകാരൻ. എനിയ്ക്ക് അസഹനീയമാണ് അയാളുടെ കഥകൾ, അയാൾക്ക് പൊട്ടൻഷ്യൽ ഉണ്ട് ബട്ട് ഹി ഈസ് എ ബാഡ്
1) What do you consider a Spoiler? ക്രൈം ഫിക്ഷനല്ലാത്ത (അഥവാ Genre fiction അല്ലാത്ത) ഒന്നിൽ സ്പോയ്ലർ ഉണ്ടാവുമോ എന്നാണ് ഞാൻ ആലോചിയ്ക്കുന്നത്. എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു പുസ്തകത്തിനും അങ്ങനെ ഒന്നില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു. മീശയോ, സൂസന്നയോ, ചാവുനിലമോ വായിയ്ക്കുമ്പോൾ കഥ എങ്ങനെ അവസാനിയ്ക്കും എന്നത് എന്നെ അലട്ടിയതേ ഇല്ല. ആ നോവലുകളിൽ ശ്രദ്ധ പതിയേണ്ട മറ്റു പലതും ഉണ്ടെന്നതാണ് കാരണം. ഏതൊരു ഭാഷയിലും ഒരു ക്ളാസിക് നോവലിനും സ്പോയ്ലർ ഉണ്ടാവാൻ വഴിയില്ല, അല്ലെങ്കിൽ
ഇപ്പോഴുള്ള എഴുത്തുകാരിൽ അഗ്രഗണ്യനായ കിനോസ്ഗാർഡിന്റെ പുതിയ അഭിമുഖം – “The middle of the beginning is the hardest part”, ഇത്ര സത്യസന്ധമായ ഒരഭിപ്രായം എഴുത്തിനെപ്പറ്റി കേട്ടിട്ടില്ല. https://lareviewofbooks.org/article/writing-isnt-a-sacred-activity-it-is-an-ordinary-activity-a-conversation-with-karl-ove-knausgaard/ ഐറിഷ് ഇൻഡിപെൻഡന്റ് നടത്തുന്ന മത്സരത്തിൽ ജനുവരിയിലെ വിജയിയായ കഥ :- https://www.independent.ie/entertainment/books/new-irish-writing-jonquille-is-the-name-40025140.html റേച്ചൽ കസ്കിന്റെ പുതിയ പുസ്തകം വരികയാണല്ലോ (“Second Place”). അവരുടെ പഴയ ഒരു എഴുത്ത് : https://www.nytimes.com/2016/09/04/magazine/making-house-notes-on-domesticity.html പ്രശസ്തമായ ഒരു നോട്ട് ടേക്കിങ് സിസ്റ്റം, താൽപ്പര്യമുള്ളവർക്ക് : https://medium.com/emvi/luhmanns-zettelkasten-a-productivity-tool-that-works-like-your-brain-abe2d53a2948
5 സ്റ്റാർ വായനകൾ My Struggle 5 – Karl Ove Knausgaard നിരവധി തവണ ഈ പുസ്തകത്തെപ്പറ്റി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഏറ്റവും പുതിയത് ഇവിടെ :-https://melethilwrites.wordpress.com/2020/12/12/എഴുത്തുകാരനും-ഞാനും/ Blood Meridian, or the Evening Redness in the West – Cormac McCarthy അമേരിക്കൻ സൗത്ത്വെസ്റ്റിനെപ്പറ്റിയുള്ള എല്ലാ മിഥ്യാധാരണകളും തകർത്തടുക്കുന്ന പുസ്തകം. “നിങ്ങൾ പിന്നെ വെസ്റ്റേൺസ് പഴയ കണ്ണ് കൊണ്ട് കാണുകയില്ല” എന്നാണ് പണ്ടൊരു നിരൂപകൻ ഈ നോവലിനെപ്പറ്റി പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. 300 വർഷങ്ങളെങ്കിലും സ്പാനിഷ് സംസാരിച്ചിരുന്ന, അഞ്ചോളം
4 സ്റ്റാർ വായനകളുടെ രണ്ടാം ഭാഗം. Kudos – Rachel Cusk Transit – Rachel Cusk Outline – Rachel Cusk പ്ലോട്ടുണ്ടാക്കുന്നതും കഥാപാത്രങ്ങളെയുണ്ടാക്കുന്നതും തനിയ്ക്ക് മടുപ്പാണെന്ന് റേച്ചൽ കസ്ക് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ക്നോസ്ഗാർഡിനും ഇതേ അഭിപ്രായമുണ്ട്. എനിയ്ക്കു തോന്നുന്നത് പൊതുവേ അതാണ് ലോക നോവലിലെ ഒരു ട്രെൻഡ് എന്നാണ്. കസ്ക് നോവൽ എന്ന് തന്നെയാണ് എന്നാണ് ഈ സീരീസിലെ പുസ്തകങ്ങളെ വിളിയ്ക്കുന്നത് (Outline trilogy). എന്നാൽ, എഴുത്തുകാരിയോട് സാദൃശ്യമുള്ള ഒരു കഥാപാത്രമാണ് ഈ പരീക്ഷണ നോവൽ
http://www.navamalayali.com/2021/01/04/article-bhagyasree-part-1/
പുതിയ ട്രൂ കോപ്പി വെബ്സൈനിൽ “2020-ന്റെ പ്രതിനിധികളായി രണ്ടു പുസ്തകങ്ങൾ” എന്ന പേരിൽ ഒരു കുറിപ്പുണ്ട്.